کُنجِ دِل

شاید همین امروز وسط شلوغی و جمعیت از کنار هم گذشته باشیم اما هم را ندیده باشیم، شاید الیاف لباس تو لحظه‌ای لباس من را لمس کرده باشد و بعد از هم جدا شده باشیم.

نمی‌دانم تو که هستی، نمی‌شناسمت.

اما امشب که به خانه برگشتی، روز که تمام شد و شب که ما را فرا گرفت، نفسی عمیق بکش، چون ما از عهده‌ی امروز هم برآمدیم.

و فردا روز دیگری آغاز خواهد شد.